Η δολαριοποίηση της Βενεζουέλας: Το σχέδιο του Χάνκε που προκαλεί πολιτική και οικονομική συζήτηση

  • Οι Steve Hanke και Antonio Ecarri παρουσιάζουν ένα επίσημο σχέδιο για την δολαριοποίηση της Βενεζουέλας, το οποίο έχει ήδη παραδοθεί στην κυβέρνηση Trump.
  • Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας απορρίπτει την πρόταση, ενώ οι οικονομολόγοι συζητούν τα πλεονεκτήματα και τους κινδύνους της για την πραγματική οικονομία.
  • Η de facto δολαριοποίηση συνυπάρχει με επίμονο πληθωρισμό και ένα αποδυναμωμένο μπολιβάρ, ​​ενώ το νομισματικό μέλλον της χώρας συζητείται.

Δολαριοποίηση της Βενεζουέλας

Η οικονομία της Βενεζουέλας βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης, αφότου ο Αμερικανός οικονομολόγος Στιβ Χάνκε επιβεβαίωσε την επίσημη υποβολή πρότασης για την πλήρη δολαριοποίηση της χώρας. Το σχέδιο, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τον βουλευτή της αντιπολίτευσης Αντόνιο Εκάρι, ζητήθηκε απευθείας από τον Λευκό Οίκο και προτείνει την αντικατάσταση του μπολιβάρ ως νόμιμου χρήματος. Η πρωτοβουλία έχει αναζωπυρώσει μια συζήτηση μεταξύ της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο, της αντιπολίτευσης και των οικονομικών εμπειρογνωμόνων, ενώ ο πληθυσμός συνεχίζει να υποφέρει από τις επιπτώσεις του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού.

Η ανακοίνωση, που έγινε στα τέλη Αυγούστου, προκάλεσε άμεση πολιτική αντίδραση. Ο Χόρχε Ροντρίγκεζ, πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, απέλυσε τον Εκάρι από τη θέση του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και χαρακτήρισε την πρόταση «ανεύθυνη» και αντίθετη με το Σύνταγμα, το οποίο καθιερώνει το μπολιβάρ ως το μοναδικό νόμισμα. Ωστόσο, ο Χάνκε επιμένει ότι το μέτρο είναι βιώσιμο και έχει δημόσια υποστήριξη, αν και η πορεία προς την επίσημη δολαριοποίηση παραμένει γεμάτη με νομικά, πολιτικά και οικονομικά εμπόδια.

Το σχέδιο του Χάνκε και η απάντηση της κυβέρνησης

Δολαριοποίηση της Βενεζουέλας

Ο Steve Hanke, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και γνωστός για τις νομισματικές μεταρρυθμίσεις του σε άλλες χώρες, εξήγησε ότι η πρότασή του αποτελεί μέρος της «Στρατηγικής του Μεγάλου Δολαρίου» που προωθείται από την κυβέρνηση Τραμπ. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο, η Βενεζουέλα και η Αργεντινή είναι οι κορυφαίοι υποψήφιοι στην περιοχή που θα υιοθετήσουν το δολάριο ως επίσημο νόμισμά τους , ένα μέτρο που, κατά τη γνώμη του, θα τερματίσει τον υπερπληθωρισμό και θα αποκαταστήσει τη σταθερότητα στη χώρα. Ο Hanke ισχυρίζεται ότι η Κεντρική Τράπεζα της Βενεζουέλας διαθέτει επαρκή αποθεματικά για να πραγματοποιήσει τη μετατροπή και ότι οι εργαζόμενοι θα δουν άμεση αύξηση της αγοραστικής τους δύναμης.

Η αντίδραση των Τσαβιστών ήταν άμεση. Ο Χόρχε Ροντρίγκεζ, σε δημόσια ομιλία του, κατήγγειλε την πρωτοβουλία ως «ψευδή, παράλογη και αλλόκοτη» και ανακοίνωσε έρευνα εναντίον του Εκάρι. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το μπολιβάρ πρέπει να παραμείνει το εθνικό νόμισμα και ότι η επίσημη δολαριοποίηση θα αποτελούσε παραίτηση από την οικονομική κυριαρχία. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι το δολάριο κυκλοφορεί ήδη ευρέως στη Βενεζουέλα , όπου οι τιμές των ακινήτων, των οχημάτων και των βασικών αγαθών καθορίζονται σε ξένο νόμισμα, ενώ οι μισθοί του δημόσιου τομέα καταβάλλονται σε υποτιμημένα μπολιβάρ.

Επιχειρήματα υπέρ και κατά της δολαριοποίησης

Δολαριοποίηση της Βενεζουέλας

Ο Βενεζουελάνος οικονομολόγος Asdrúbal Oliveros έχει επισημάνει ότι το κύριο επιχείρημα υπέρ της δολαριοποίησης είναι ότι η Βενεζουέλα δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιήσει τον πληθωρισμό της για πάνω από τέσσερις δεκαετίες και η υιοθέτηση ενός ξένου νομίσματος θα λειτουργούσε ως «ζουρλομανδύας», επιβάλλοντας μια ταχεία πτώση των τιμών. Επιπλέον, με την εξάλειψη της έκδοσης νομίσματος, το κράτος δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει το έλλειμμά του τυπώνοντας χρήμα, επιβάλλοντας έτσι αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. Ο Oliveros, ωστόσο, προειδοποιεί για το κόστος: την απώλεια του ελέγχου της νομισματικής πολιτικής, την εξάρτηση από τις αποφάσεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και τον αρνητικό αντίκτυπο στον ήδη αποδυναμωμένο μεταποιητικό τομέα.

Από την άλλη πλευρά, ο πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Βενεζουέλας, Μιγκέλ Ροντρίγκες, είναι ένας από τους πιο σκληρούς επικριτές της πρότασης. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, υποστήριξε ότι η δολαριοποίηση «καταδικάζει τη χώρα σε στασιμότητα, ανεργία και πείνα », αναφέροντας ως παράδειγμα τον Ισημερινό, όπου η οικονομία δεν έχει αναπτυχθεί την τελευταία δεκαετία. Ο Ροντρίγκες υποστηρίζει ότι η λύση έγκειται στην αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος και στην ενίσχυση του μπολιβάρ, ​​όχι στην εξάλειψή του. Αμφισβητεί επίσης την αξιοπιστία του Χάνκε, θεωρώντας τον οικονομολόγο χωρίς διεθνή αναγνώριση.

Η τρέχουσα κατάσταση: μια de facto δολαριοποίηση

Δολαριοποίηση της Βενεζουέλας

Ενώ η πολιτική συζήτηση εντείνεται, η πραγματικότητα είναι ότι η Βενεζουέλα βιώνει μερική δολαριοποίηση εδώ και χρόνια . Το μπολιβάρ έχει χάσει σχεδόν όλη την αξία του και το δολάριο έχει γίνει το de facto νόμισμα για τις περισσότερες εμπορικές συναλλαγές. Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας, ο μηνιαίος πληθωρισμός επιταχύνθηκε στο 19,9% τον Ιούλιο, ο υψηλότερος εδώ και έξι μήνες, αποδεικνύοντας ότι το υποκείμενο πρόβλημα παραμένει άλυτο. Τα διεθνή αποθεματικά, τα οποία κυμαίνονται γύρω στα 14.000 δισεκατομμύρια δολάρια, θεωρούνται ανεπαρκή για να υποστηρίξουν την πλήρη δολαριοποίηση.

Ο Ολιβέρος, από την πλευρά του, υποστηρίζει έναν «τρίτο δρόμο» που αποκαλεί «νομισματική ελευθερία », στον οποίο το κράτος διατηρεί το μπολιβάρ, ​​αλλά οι πολίτες μπορούν να λειτουργούν ελεύθερα στο νόμισμα της επιλογής τους. Αυτή η επιλογή, λέει, είναι λιγότερο άκαμπτη από την πλήρη δολαριοποίηση και θα επέτρεπε στο μπολιβάρ να ανακτήσει σταδιακά την εμπιστοσύνη του. Ωστόσο, ο ίδιος ο Ολιβέρος αναγνωρίζει ότι το άτυπο δινομισματικό σύστημα είναι πιθανό να εμβαθύνει βραχυπρόθεσμα, με περισσότερα εμβάσματα μετρητών και σχέσεις ανταποκρίτριας τραπεζικής με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η πρόταση του Hanke, η οποία εκτιμά την πιθανότητα επίσημης δολαριοποίησης σε ποσοστό 50% έως 80%, έχει πυροδοτήσει έντονη συζήτηση σχετικά με το οικονομικό μέλλον της χώρας. Εν τω μεταξύ, οι Βενεζουελάνοι συνεχίζουν να παλεύουν με ένα νόμισμα που υποτιμάται καθημερινά και μια οικονομία που δεν έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως. Η συζήτηση για το αν η υιοθέτηση του δολαρίου ως επίσημου νομίσματος είναι η λύση ή ένα ιστορικό λάθος φαίνεται να μην έχει τελειώσει, αλλά αυτό που είναι σαφές είναι ότι η οικονομική σταθερότητα και η ανοικοδόμηση της χώρας απαιτούν δύσκολες αποφάσεις και πολιτική συναίνεση που προς το παρόν απουσιάζει.


Προσθήκη ως προτιμώμενης πηγής στην Google